اندر امیدوارى

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید ...

بهاری دیگر آمده استآریاما برای آن زمستانها که گذشتنامی نیستنامی نیست. از اسفند 57 که شاملو چنین گفته تا به اسفند 98 حال و روز همان است که بود......

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید ...

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید ...

اصلاً مهم نیست چقدر حالم خوب نیست و چقدر خستم و چقدر ناتوان در مقابل تمام کارهایی که دارم... مهم اینه که من امروز در دانشگاه ملی بهترین خلوت ممکن رو تجربه کردم و وصف ناپذیرترین باران عمرم رو البته... قدردانشم حقیقتاً...

دستشو میکنه تو موهاى خیس مهناز که تو آشپزخونه بغل یخچال وایساده داره با میترا تلفنى حرف میزنه. مهناز سرشو تکیه میده به سینه احمد و احمد موهاشو بو میکنه. میترا اونور دنیا زندگى میکنه و هرازچندگاهى که زنگ میزنه، با مهناز از همه چى حرف میزنن. الان به اینجا رسیدن که مهناز تعریف میکنه که تو مهمونى هفته ...

میان تمام شادى هاى امروز چندین لبخند کم است. لبخند آن هایى که سال ها قبل انتظار چنین روزى را میکشیدند و تنها نصیبشان سیاهى شد. امروز براى همه شما گریستن و به جاى تمام شما لبخند زدم. به جاى تمام شما بوق زدم؛ به جاى تمام شما شادى کردیم......

از یه جایى به بعد از بس به کسى پشت گرم نبودى که به بهترین همراهى ها از رو عادت لگد میزنى... احمق بودن نه شاخ داره نه دم... بیچاره بودن هم. این اشتباه تمام ما زنان است از حرصى که روزاى مدیدى میزنیم براى اثبات مبهم ترین احساس هایمان...

پنجشنبه تاریک بود؛ با سنگین ترین حالت غم. منفاوت با جمعه اما. نه به اندازه ى جمعه فراگیر، نه اونقد سیاه. اما غم، اشک آه پنجشنبه یک ناراحتى بزک شده با لبخند بود... پنجشنبه سیاه بود؛ نه به اندازه "ابر سیاه" جمعه، اما تاریک......